Borç baskısı dayanılmaz hâle gelince birçok şirket sahibinin aklına aynı çıkış gelir: “Kapatayım, kurtulayım.” Bu sayfayı okumadan o karara varmayın — çünkü borçluyken şirketi kapatmak, borçlardan kurtarmaz.

Kapatmanın Bilinmeyen Gerçekleri

Tasfiye, borçlar ödenmeden tamamlanamaz: alacaklılara ilanla çağrı yapılır ve yasal bekleme süreleriyle birlikte süreç genellikle bir yılı bulur. Şirket malvarlığı borca yetmiyorsa tasfiye tıkanır ve iş iflasa döner. Daha da önemlisi: şirketten alınamayan vergi ve SGK borçları için kanuni temsilciler — limited şirkette ayrıca ortaklar, payları oranında — şahsen takip edilebilir. Yani kapatma, borcu şirketten alıp kapınıza getirebilir.

Kurtarmanın Yasal Aracı: Konkordato

Faaliyet kârı üretebilen ama borç yükü altında ezilen şirket için kapatma değil, yeniden yapılandırma rasyoneldir. Konkordato mühletiyle icra takipleri durur, borçlar şirketin gerçek ödeme gücüne göre yeni bir takvime bağlanır ve işletme — müşterileri, çalışanları ve birikimiyle — yaşamaya devam eder. İki yolun tam karşılaştırması için konkordato mu iflas mı rehberine bakın.

Karar Sezgiyle Değil, Rakamla Verilir

Doğru soru “kapatayım mı?” değil, “bu şirketin faaliyeti borçlarından bağımsız olarak kâr üretiyor mu?” sorusudur. Üretiyorsa kurtarmaya değer; üretmiyorsa düzenli bir çıkış planlanır. Bu analizi ücretsiz ve gizli bir ön görüşmede birlikte yapalım — kurtarılabilir değilse bunu da açıkça söyler, en az hasarlı çıkışı konuşuruz. KOBİ ve şahıs şirketleri için konkordato rehberi de yol gösterebilir.